வரலாறு மறைத்த கிட்டுவின் கொடூர முகம்! கிட்டுவின் அதிகார வெறி, துரோகம் மற்றும் சுயநல ஒழுக்க நாடகம்

 வெற்றி மாறன்  :  வரலாறு மறைத்த கிட்டுவின் கொடூர முகம்.
கர்னல் கிட்டு  ஒருபுறம் “வீரத் தளபதி” எனப் போற்றப்பட்டவர். மறுபுறம், 1980களின் யாழ்ப்பாணத்தில் மாற்றுக் குரல்களையும் சக தமிழர்களையும் ஆயுத பலத்தால் ஒடுக்கிய
எல்.டி.டி.இ.யின் முக்கியத் தளபதி.
அந்த அதிகாரத்தின் பின்னால் நடந்தது என்ன? யார் கொல்லப்பட்டார்கள்? யார் மௌனமாக்கப்பட்டார்கள்?
ஆதாரங்களுடன் அந்த மறைக்கப்பட்ட அத்தியாயத்தைத் தேடும் ஒரு வரலாற்றுப் பதிவு இது.
யாழ்ப்பாணத்தின் கருப்புச் சர்வாதிகாரி கர்னல் கிட்டுவின் அதிகார வெறி, துரோகம் மற்றும் சுயநல ஒழுக்க நாடகம்
(இக்கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அனைத்து சம்பவங்களுக்கும் சான்றாக விளங்கும் சர்வதேச மனித உரிமை ஆவணங்கள், அதிகாரப்பூர்வ வரலாற்றுப் பக்கங்கள் மற்றும் புத்தகங்களின் விவரங்கள் அனைத்தும் வாசகர்களின் சரிபார்ப்பிற்காக இப்பதிவின் முதலாவது பின்னூட்டத்தில் (First Comment) ஆதாரக் குறிப்புகளாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன.)

இலங்கைத் தமிழ் மக்களின் ஆயுதப் போராட்ட வரலாறு பெரும்பாலும் பளபளப்பான பரப்புரைகளால் மூடப்பட்டு, அதன் உயர்மட்டத் தளபதிகள் அனைவரும் தியாகச் செம்மல்களாகவே சித்தரிக்கப்படுகின்றனர். ஆனால், 1985 முதல் 1987 வரை யாழ்ப்பாண தீபகற்பத்தில் நிலவிய உண்மையான சூழலை ஆராய்ந்தால் மிகக் கொடூரமான உண்மைகள் வெளிவருகின்றன. அக்காலகட்டத்தில், கர்னல் கிட்டு (சதாசிவம் கிருஷ்ணகுமார்) என்று அழைக்கப்படும் நபர், யாழ்ப்பாணத்தில் சவாலற்ற ஒரு கொடூர சர்வாதிகார ஆட்சியை நடத்தினார்.
உலகத் தமிழர்களுக்கு முன்னால் ஒரு கவர்ச்சிகரமான, வீரம் செறிந்த விடுதலைப் போராளியாக முகமூடி அணிந்திருந்த கிட்டு, தனக்குக் கீழ் வாழ்ந்த சாதாரண தமிழ் மக்களுக்கும் இளைஞர்களுக்கும் ஒரு இரக்கமற்ற சர்வாதிகாரியாகவும், தன் உயிரைக் காத்தவர்களையே கொன்ற நன்றியற்ற துரோகியாகவும், வக்கிரமான இரட்டை வேடம் போட்ட ஒரு கொலை இயந்திரமாகவுமே செயல்பட்டார்.
யாழ்ப்பாணத்தை ஆட்டிப்படைத்த "கங்காரு நீதிமன்றங்கள்" மற்றும் சித்திரவதை முகாம்கள்...
1980-களின் நடுப்பகுதியில் இலங்கை இராணுவம் தனது முகாம்களுக்குள் முடங்கியபோது, யாழ்ப்பாணத்தில் மக்களுக்கு கிட்டு சுதந்திரத்தையோ அல்லது ஜனநாயகத்தையோ வழங்கவில்லை; மாறாகத் தன் அதிகாரத்தை அசுரத்தனமாக நிலைநாட்டினார். அங்கு அவர் ஒரு முழுமையான போலீஸ் ராஜ்யத்தை உருவாக்கினார்.
கங்காரு நீதிமன்றங்கள்? முறையான சட்ட அமைப்புகளை முற்றிலும் முடக்கிய கிட்டு, தனக்கென ஒரு போலி நீதிமன்றத்தை நடத்தினார். அங்கு அவரே நீதிபதியாகவும், அவரே மரண தண்டனை விதிப்பவராகவும் இருந்தார். கிட்டுவின் தனிப்பட்ட விருப்பங்களின் படியே தீர்ப்புகள் வழங்கப்பட்டன.
"மண்டையில போடு" கிட்டுவின் அதிகாரத்துவ ஆணவத்திற்கும் கொடூரத்திற்கும் மிகச்சிறந்த சான்று அவரது வாயிலிருந்து அடிக்கடி வரும் ஒரு விசேடமான சொல்லாடல் ஆகும். தனக்கு எதிராகப் பேசுபவர்கள், மாற்று இயக்கத்தினர் அல்லது சாதாரணக் கைதிகளைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது "மண்டையில போடு" (தலைக்கு நேராகச் சுட்டுக் கொல்) என்று மிகச் சாதாரணமாக உத்தரவிடுவது இவரது விருப்பமான வழக்கமாக இருந்தது. இந்த ஒற்றைச் சொல் யாழ்ப்பாணத்து இளைஞர்களின் மத்தியில் ஒரு மரண பயத்தை உருவாக்கியிருந்தது.
மின்கம்பப் படுகொலைகள் மற்றும் சித்திரவதை...கிட்டுவின் சொல்லைத் தட்டினாலோ, அவரது கட்டாயப் பணப் பறிப்பை எதிர்க்க நினைத்தாலோ, அல்லது அவர் "மண்டையில போடு" என்று கட்டளையிட்டாலோ, அந்தப் பொதுமக்கள் நள்ளிரவில் கடத்தப்பட்டனர். அடுத்த நாள் காலை, யாழ்ப்பாணத்தின் முக்கிய சந்திப்புகளில் உள்ள மின்கம்பங்களில் அவர்களது உடல்கள் சுடப்பட்டுக் தொங்கவிடப்பட்டிருக்கும். அவரது கட்டளைகளுக்கு அடங்காத தமிழ் மக்கள் யாழ்ப்பாணம் முழுவதும் அமைக்கப்பட்டிருந்த எல்.டி.டி.இயின் இரகசிய முகாம்களில் அடைக்கப்பட்டு, கம்பிகளாலும் இரும்புத் தடிகளாலும் மிருகத்தனமாகச் சித்திரவதை செய்யப்பட்டனர்.
சகோதரப் படுகொலையின் உறைவிடம், தமிழ் இளைஞர்களின் வேட்டை
ஆயுதப் போராட்டத்தை எல்.டி.டி.இ மட்டுமே ஒற்றை ஆதிக்கமாக நடத்த வேண்டும் என்ற நோக்கில், மாற்று இயக்க தமிழ் இளைஞர்களைக் கிட்டு வேட்டையாடினார். இவரது கட்டளையின் கீழ் சுமார் 500 முதல் 700 தமிழ் இளைஞர்கள் சக தமிழர்களாலேயே படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.
டெலோ இயக்க ஒழிப்பு (1986)..
1986 ஏப்ரல் மற்றும் மே மாதங்களில், டெலோ இயக்கத்திற்கு எதிராகக் கிட்டு ஒரு கொடூரமான தாக்குதலை நடத்தினார். நூற்றுக்கணக்கான தமிழ் இளைஞர்கள் நடுரோட்டில் டயர்களைக் கழுத்தில் மாட்டி, பெட்ரோல் ஊற்றி உயிரோடு எரிக்கப்பட்டனர்.
ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப் இயக்கத்தினர் படுகொலை..
டெலோ இயக்கத்தை ஒடுக்கிய அதே வேகத்தில், கிட்டு மற்றும் அவரது மரணக் குழுக்கள் மற்றொரு முக்கிய இயக்கமான ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப் அமைப்பை நோக்கித் தங்களின் ஆயுதங்களைத் திருப்பினர். கிட்டுவின் நேரடி உத்தரவின் பேரில், நூற்றுக்கணக்கான ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப் இயக்க இளைஞர்கள் யாழ்ப்பாணம் முழுவதும் தேடித் தேடி வேட்டையாடப்பட்டுக் கொடூரமான முறையில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர். இவர்களின் படுகொலை தமிழ் தேசியத்தின் பலதரப்பட்ட குரல்களை நசுக்கியதில் முக்கியப் பங்கு வகித்தது.
புத்திஜீவிகளின் குரல்வளை நெரிப்பு..தமிழ் சமூகத்தின் சிந்தனைச் சுதந்திரத்தை கிட்டு முற்றிலும் வெறுத்தார். 1985 இல், யாழ்ப்பாணம் சென். ஜான்ஸ் கல்லூரியின் அதிபரும், மதிப்பிற்குரிய கல்வியாளருமான சி.இ. ஆனந்தராஜனை, வெறும் விளையாட்டுப் போட்டியை நடத்தினார் என்பதற்காகவும், அமைதியை விரும்பினார் என்பதற்காகவும் கிட்டுவின் மரணக் குழுக்கள் சுட்டுக் கொன்றன.
காந்தன் கருணை இல்லப் படுகொலை (1987)
1987 மார்ச்சில் கிட்டுவின் கால் துண்டிக்கப்பட்டவுடன், அவரது தீவிர விசுவாசியான தளபதி அருணா, எல்.டி.டி.இயின் தடுத்து வைக்கும் முகாமிற்குள் நுழைந்து, அங்கு அடைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த மாற்று இயக்கங்களைச் சேர்ந்த, முற்றிலும் நிராயுதபாணியான 63 தமிழ் இளைஞர்களை M16 துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொன்றார். இந்த மிருகத்தனமான செயலுக்காக அருணாவைத் தண்டிப்பதற்குப் பதிலாக, எல்.டி.டி.இ தலைவர் பிரபாகரன் அவருக்கு "கிழக்கு மாகாணத் தளபதி" என்று பதவி உயர்வு வழங்கிப் பாராட்டினார்.
நன்றியற்ற துரோகம்
தன் உயிரைக் காத்தவரையே 28 முறை சுட்ட கொடூரம்..
கிட்டுவின் நாசகார குணத்திற்கும், அவரது தார்மீகக் கோழைத்தனத்திற்கும் உச்சக்கட்ட சான்று, தனக்கு ஒரு காலத்தில் உயிர் பிச்சை போட்ட தமிழ் போராளிகளையே அவர் நன்றியுணர்வின்றி படுகொலை செய்ததுதான்,
சுதுமலை மீட்புச் சம்பவம்...
போரின் ஆரம்பக் காலத்தில், யாழ்ப்பாணம் சுதுமலை பகுதியில் இலங்கை இராணுவம் திடீர் தாக்குதல் நடத்தியபோது, கிட்டுவின் சொந்தப் போராளிகளே அவரைக் கைவிட்டுவிட்டு போர்க்களத்தில் இருந்து ஓடினர். அப்போது அங்கிருந்த டெலோ இயக்கப் போராளிகள் தங்களின் உயிரைப் பணையம் வைத்து, இலங்கை இராணுவத்தை எதிர்த்துப் போரிட்டு, கிட்டுவைப் பத்திரமாக மீட்டுக் காப்பாற்றினர். எல்.டி.டி.இ இயக்கம் டெலோவிற்குப் பகிரங்கமாகத் தனது நன்றியையும் தெரிவித்தது.
உயிர்ப்பிச்சை கேட்டும் தீர்த்துக் கட்டிய கொடூரம்..
ஆனால், 1986 இல் டெலோ இயக்கத்தை அழிக்க உத்தரவு வந்தவுடன், தன் உயிரைக் காப்பாற்றியவர்கள் என்ற எவ்வித நன்றியுணர்வும் இல்லாமல், டெலோ தலைவர் சிறி சபாரத்தினத்தை கிட்டுவே நேரில் வேட்டையாடினார். கொண்டவில் புகையிலை தோட்டத்தில் வைத்து சபாரத்தினத்தின் காலில் சுட்டு விழவைத்த கிட்டுவிடம், "தம்பி, ஒரு காலத்தில் உன் உயிரைக் காத்தவன் நான், என்னை விட்டுவிடு" என்று சபாரத்தினம் கெஞ்சினார்.
28 தோட்டாக்கள் சற்றும் மனிதாபிமானமின்றி, சிறி சபாரத்தினம் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே தனது மிஷின் துப்பாக்கியால் 28 முறை அவரது உடலைத் துளைத்துக் கொன்றார் கிட்டு. பின்னர், அவரது ரத்த வெள்ளத்திலான உடலைப் பொதுவெளியில் பேருந்து நிலையத்தில் காட்சிப்படுத்தி மகிழ்ந்தார். தனக்கு வாழ்வளித்த மனிதனையே கொன்ற ஒரு துரோகக் கோழையாகத் தன்னை நிலைநிறுத்தினார்.
 மாற்று இயக்கத்தினரையும் 
சக தமிழர்களையும் ஒடுக்கிய கொடூர சர்வாதிகாரம்...
கிட்டுவின் சர்வாதிகார ஆதிக்கமும் காட்டுமிராண்டித்தனமான வன்முறையும் எல்.டி.டி.இயின் கட்டளைகளுக்கு அடிபணிய மறுத்த மாற்று இயக்கப் போராளிகளையும், சாதாரண தமிழ் பொதுமக்களையும் முற்றிலும் சிதைத்து அழித்தது,
பகைமை பாராட்டி வேட்டையாடுதல், கிட்டுவின் ஏதேச்சதிகார உத்தரவுகளை ஏற்க மறுத்த புளொட்  மற்றும் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப் போன்ற இயக்கங்களின் உறுப்பினர்கள் தமிழ் தேசியத்தின் துரோகிகளாகச் சித்தரிக்கப்பட்டனர். அரசியல் ரீதியாகவும், கொள்கை ரீதியாகவும் மாற்றுக்கருத்து கொண்டிருந்த தமிழ் இளைஞர்களை ஆயுத பலத்தால் மட்டுமே எதிர்கொண்டார் கிட்டு. யாழ்ப்பாணத்தின் தெருக்களில் வைத்து மாற்று இயக்க இளைஞர்கள் நாய்களைப் போல சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டனர், அவர்களின் முகாம்கள் சூறையாடப்பட்டு, எஞ்சியவர்கள் தப்பியோடி தலைமறைவாக வாழ வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்பட்டனர்.
மக்களின் குரல்வளை நெரிப்பு.. கிட்டுவின் அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் மற்றும் உள்ளூர் சமூக ஆர்வலர்கள் குரல் எழுப்பியபோது, அவர்கள் மீது கடுமையான வன்முறை ஏவிவிடப்பட்டது. ஜனநாயக ரீதியில் போராட முற்பட்ட தமிழ் மாணவர் தலைவர்கள் கடத்தப்பட்டு, எல்.டி.டி.இயின் சித்திரவதைக்கூடங்களில் அடைக்கப்பட்டனர். கிட்டுவின் கட்டளைகளுக்கு அடங்காத தமிழ் சமூகம், தனது சுய உரிமைகளையும் பேசும் சுதந்திரத்தையும் முற்றிலுமாக இழந்து, ஒரு திறந்தவெளிச் சிறைச்சாலையாக மாறிய யாழ்ப்பாணத்தில் பயத்துடனேயே வாழ வேண்டியதாயிற்று.
வக்கிரமான இரட்டை ஒழுக்கக் கொள்கை மற்றும் லண்டன் சொகுசு வாழ்க்கை..
கிட்டுவின் சர்வாதிகாரத்தின் மிக அருவருப்பான பக்கம் என்னவென்றால், அவர் சாதாரணப் போராளிகளுக்கு விதித்த மிகக் கடுமையான கட்டுப்பாடுகளைத் தன் சொந்த வாழ்க்கையில் முற்றிலுமாக மீறியதுதான். இது அவரது அப்பட்டமான ஒழுக்க நாடகத்தையும் கோழைத்தனத்தையும் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது,
காதலித்த போராளிகளுக்கு மரணம்.. வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ் உள்ள கிராமங்களில் இருந்து வந்து, தங்கள் எதிர்காலத்தையே தியாகம் செய்து போரிட்ட சாதாரண இளம் ஆண், பெண் போராளிகள் காதலிப்பதைக் கிட்டு முற்றிலுமாகத் தடை செய்தார். யாராவது காதலிப்பது தெரியவந்தால், அவர்கள் உடனடியாகக் கிட்டுவின் ரகசியச் சித்திரவதை முகாம்களுக்கு இழுத்துச் செல்லப்பட்டனர். அங்கு அவர்களை நிர்வாணப்படுத்தி, கம்பிச் சுருள்களாலும் தடிகளாலும் கிட்டுவே நேரில் நின்று மிருகத்தனமாக அடிப்பார். காதலித்த குற்றத்திற்காகப் பல ஆண், பெண் போராளிகளுக்கு "இயக்கத் துரோகி" முத்திரை குத்தப்பட்டு, கிட்டுவின் உத்தரவின் பேரில் துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர்.
தளபதிக்கு மட்டும் சொகுசுக் காதல்.. சாதாரணப் போராளிகளின் காதலை அழித்த அதே கிட்டு, யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழக மருத்துவ மாணவியான சிந்தியாவை மனம்போன போக்கில் காதலித்தார். அவர் மீது குண்டு வீசப்பட்ட நாளில் கூட, அவர் போர்க்களத்திலோ அல்லது பதுங்கு குழியிலோ இருக்கவில்லை,தனது காதலியைச் சந்திக்கும் நோக்கில் சொகுசு வாகனத்தில் யாழ்ப்பாண வீதிகளில் சென்றபோதே தாக்கப்பட்டார்.
கொழும்பு சொகுசு ஹோட்டலில் திருமணம்..
1989 இல் கிட்டு சிகிச்சைக்காக லண்டன் செல்லவிருந்த போது, சாதாரணப் போராளிகள் காடுகளுக்குள் காயங்களுடன் தவித்துக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் கிட்டு, தனது காதலி சிந்தியாவை கொழும்புக்கு வரவழைத்து, கொழும்பில் உள்ள ஒரு பிரபல சொகுசு ஹோட்டலில் எல்.டி.டி.இ பிரதிநிதிகள் தங்கியிருந்த அறையிலேயே மிக ஆடம்பரமாகத் திருமணப் பதிவை முடித்தார்.
புலம்பெயர் மக்களின் பணத்தில் லண்டன் சொகுசு வாழ்க்கை..
திருமணம் முடிந்த சில நாட்களிலேயே, தமிழ் மக்களின் விடுதலைக்காக என்று புலம்பெயர் தமிழர்கள் கஷ்டப்பட்டு வழங்கிய சர்வதேச நிதியைப் பயன்படுத்தி அவர் லண்டன் சென்றடைந்தார். பின்னர் சிந்தியாவும் அவருடன் லண்டனில் இணைந்து கொண்டார். தாயகத்தில் சாதாரணப் போராளிகள் காதலித்தாலே துப்பாக்கிக் குண்டுகளைப் பரிசாக வழங்கிய கிட்டு, தான் மட்டும் பிரபாகரனின் விசேட அனுமதியோடு கொழும்பு சொகுசு ஹோட்டலில் திருமணம்முடித்து, லண்டனில் எல்.டி.டி.இயின் சர்வதேசப் பொறுப்பாளராக மிகச் சொகுசான சொகுசு வாழ்க்கை வாழ்ந்தது எல்.டி.டி.இயின் உள்வீட்டு அசிங்கத்தையும் வக்கிரமான இரட்டை நிலையையும் உலகிற்கு நிரூபித்தது.
வரலாற்றின் இறுதித் தீர்ப்பு..
1993 இல் கப்பலில் வைத்து கிட்டு இறந்த சம்பவத்தை வைத்து அவரை ஒரு "தியாகியாக" மாற்றப் பரப்புரைகள் முயன்றாலும், வரலாற்றுப் பக்கங்களில் பதிந்துள்ள அவரது கொடூரங்களை மறைக்க முடியாது. சொந்த இயக்கத் தம்பிகளின் காதலைச் சிதைத்து, தன் உயிரைக் காத்தவர்களுக்கே துரோகம் இழைத்து, தமிழ் சமூகத்தின் புத்திஜீவிகளையும், நூற்றுக்கணக்கான ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப் இளைஞர்களையும் கொன்ற ஒரு இரக்கமற்ற சர்வாதிகாரியாகவே கிட்டு வாழ்ந்தார். அவரது இந்த வக்கிரமான அடக்குமுறைகளும் சுயநலப் போக்குகளுமே ஒட்டுமொத்த தமிழ் அமைப்புகளுக்குள் பிளவை ஏற்படுத்தி, இறுதியில் 2009 இல் நடந்த மாபெரும் பேரழிவிற்கும் அடித்தளமிட்டது.
இது வெறும் வரலாற்றின் ஒரு இருண்ட பக்கம் அல்ல…
தங்கள் கனவுகளுடன் வாழ வேண்டிய வயதில், துப்பாக்கிக் குண்டுகளால் மௌனமாக்கப்பட்ட தமிழ் இளைஞர்களின் கண்ணீர்க் கதை.அவர்களின் தாய்மார்கள் இன்னும் காத்திருக்கலாம்…
அவர்களின் பெயர்கள் காலத்தால் மறந்திருக்கலாம்…
ஆனால் அவர்கள் இழந்த உயிர்களுக்கு ஒரு மதிப்பு இருந்தது.
அந்த உயிர்களுக்காக…
அவர்களின் சொல்லப்படாத கதைகளுக்காக…
இந்த நினைவு. 
அமைதியாக உறங்குங்கள்.
உங்கள் குரல் மௌனமானாலும், உங்கள் வரலாறு மௌனமாகாது.