 |
Vijith Kumar : ஒரு தந்தையின் இதயத்தை நொறுக்கும் வேதனை: கொடுங்கல்லூர் காவல்துறையால் தற்கொலைக்குத் தள்ளப்பட்டதாகக் கூறப்படும் 18 வயது இளைஞரின் மர்ம மரணம்!
நண்பர்களே, 2026 அக்டோபர் 6 அன்று எனது இளைய மகன் முகமது அஸ்லம் (18) உயிரிழந்ததற்கான காரணங்களையும், கொடுங்கல்லூர் காவல் நிலையத்தில் நாங்கள் அனுபவித்ததாகக் கூறப்படும் கொடுமைகளையும் ஒரு தந்தையின் வேதனையுடன் இங்கே பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.
செப்டம்பர் 29ஆம் தேதி ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை சுமார் 6.45 மணியளவில், கொடுங்கல்லூர் ஜனமைத்ரி காவல் நிலையத்திலிருந்து காவல் ஆய்வாளர் (CI) என்று அறிமுகப்படுத்திக்கொண்ட ஒருவர் எனக்குத் தொலைபேசியில் அழைத்தார்.
“உங்கள் மகன் காவல் நிலையத்தில் இருக்கிறான். உடனே வாருங்கள்” என்று கூறினார்.
என்ன காரணம் என்று கேட்டபோது, காவல் நிலையத்திற்கு வந்தால் தெரிந்துகொள்ளலாம் என்று கூறிவிட்டு அழைப்பைத் துண்டித்துவிட்டார். நான் ஒரு டாக்ஸி ஓட்டுநர். வாகனத்தில் இருந்த பயணிகளை இறக்கிவிட்டு உடனடியாக வருவதாகத் தெரிவித்தேன்.
பின்னர் எனது மூத்த மகனுக்குத் தகவல் தெரிவித்து, அவனையும் காவல் நிலையத்திற்கு அனுப்பினேன். அதன் பிறகு இரு மகன்களையும் தொலைபேசியில் தொடர்புகொள்ள முடியவில்லை.
இரவு சுமார் 10.30 மணிக்கு நான் காவல் நிலையத்தை அடைந்தபோது, அங்கு காவல் ஆய்வாளர் பைஜுவையும் சில அரசியல் பிரமுகர்களையும் பார்த்தேன்.
என்னிடம் பேசிய காவல் ஆய்வாளர், எனது இளைய மகன் ஒரு பெண்ணை மிரட்டி 20 பவுன் தங்க நகைகளையும் ரூ.50,000 பணத்தையும் பறித்ததாகவும், அந்தப் பணத்தில் இன்னோவா கார் வாங்கியதாகவும் கூறி, எனது மகன் மீது முதல் தகவல் அறிக்கை (FIR) பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிவித்தார்.
உள்ளே சென்று பார்த்தபோது, எனது மூத்த மகன் சிறைக்கூண்டிலும், இளைய மகன் பெஞ்சிலும் அமர்ந்திருந்தனர்.
இளைய மகனிடம் என்ன நடந்தது என்று கேட்டபோது, அவன் கூறியது:
“நாங்கள் இருவரும் இரண்டு ஆண்டுகளாகக் காதலித்து வந்தோம். இதை அவளுடைய வீட்டில் தெரிந்துகொண்டதால், அவளது தொலைபேசியைப் பறித்துவிட்டார்கள். அவளைப் பார்க்க வேண்டும் என்பதற்காக மட்டுமே அவளுடைய வீட்டிற்குத் தண்ணீர் கேட்பதுபோல் சென்றேன். வேறு எதுவும் செய்யவில்லை.”
ஆனால், நாங்கள் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொள்ளக்கூட காவல்துறையினர் அனுமதிக்கவில்லை. “விசாரிப்பதற்கு இங்கே போலீஸ் இருக்கிறது. வெளியே செல்லுங்கள்” என்று கூறி, ஒரு பெண் காவலரும் மற்றொருவரும் என்னை வெளியேற்றினர்.
வெளியே வந்தபோது, எனது மூத்த மகன் அழுதுகொண்டே என்னிடம் கூறிய விஷயங்கள் என் இதயத்தையே நொறுக்கின.
“அப்பா, அந்தப் பெண்ணைப் பற்றி எனக்கு எதுவுமே தெரியாது. ஆனால், என் தம்பியை என் கண் முன்னாலேயே போலீசார் கொடூரமாக அடித்தார்கள். வயிற்றில் உதைத்தார்கள்; அந்தரங்க உறுப்பைப் பிடித்து அழுத்தினார்கள். அவன் அனுபவித்த வேதனையைப் பார்த்துச் சகிக்க முடியாமல், ‘அவனை விட்டுவிடுங்கள்; இதையெல்லாம் செய்தது நான்தான்’ என்று எஸ்.ஐ. அதுல் மோகனிடம் பொய் சொன்னேன்” என்று அவன் கூறினான்.
அடுத்த மூன்று நாட்களாக, காவல் ஆய்வாளர் பைஜுவும் உதவி ஆய்வாளர் அதுல் மோகனும் சேர்ந்து எனது மகன்களை காவல் நிலையத்தில் கொடுமைப்படுத்தியதாக நான் குற்றம்சாட்டுகிறேன்.
மைனர் மகனையும் மற்றொரு மகனையும் மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகுதான் நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்தினார்கள். கைது செய்யப்பட்ட தேதிகளில்கூட முறைகேடு செய்து எங்களை ஏமாற்றியதாக நான் கருதுகிறேன்.
பி.காம். படிப்பை முடித்த 22 வயதான எனது மூத்த மகனை காவல் நிலையத்தில் நிறுத்தி வீடியோ எடுத்துக் காவல்துறையினர் சமூக வலைதளங்களிலும் செய்தி ஊடகங்களிலும் பரப்பினர். இதனால் அவனுடைய வாழ்க்கையே சிதைந்துவிட்டது.
மைனரான எனது இளைய மகனைச் சிறார் நீதிக் குழுமத்தின் முன் ஆஜர்படுத்தியபோதும், காவல்துறையின் செல்வாக்கு அங்கு இருந்ததாக எனக்குச் சந்தேகம் ஏற்பட்டது. அவனுக்குப் பிணை கிடைக்காமல் தடுக்க அந்தக் குழுமத்தின் உறுப்பினர் முயன்றதாகவும் நான் குற்றம்சாட்டுகிறேன்.
அவர்களுக்கிடையேயான உரையாடலின்போது, காவல் ஆய்வாளர் பைஜு தொலைபேசியில் அழைத்திருந்ததைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டபோதுதான், இந்தச் சம்பவம் முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்டதா என்ற சந்தேகம் எனக்கு ஏற்பட்டது.
காவல் காவலில் தனது மகன் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டதாகக் கூறியபோதும், அவரை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்ல அதிகாரிகள் தயாராக இல்லை என்பதே எனது வேதனை.
இறுதியில் பிணையில் வெளியே வந்த எனது இளைய மகன், கிளைச் சிறையில் இருந்த தனது அண்ணனைப் பார்க்க வேண்டும் என்று கேட்டான். தாயுடன் சென்று அண்ணனைப் பார்த்துவிட்டு வீடு திரும்பும் வழியில், அம்மாவிடம் கുഴிமந்தி வாங்கித் தருமாறு கேட்டான்.
அதுவே அவனுடைய கடைசி ஆசையாக இருக்கும் என்று அந்தத் தாய்க்குத் தெரியவில்லை!
வீட்டிற்கு வந்த பிறகு இரவில் எங்களுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தான். பின்னர் உறங்குவதற்காக மாடியில் உள்ள அறைக்குச் சென்றான்.
ஆனால், மறுநாள் விடிந்ததும் பக்கத்து வீட்டுக்காரர் அழைப்பு மணியை அழைத்தபோதுதான் எனது உலகையே சிதைத்த அந்தச் செய்தி எனக்குத் தெரியவந்தது.
வீட்டின் மறுபக்கத்திற்கு என்னை அழைத்துச் சென்று மேலே சுட்டிக்காட்டியபோது நான் கண்ட காட்சி...
ஆறு அடி இரண்டு அங்குல உயரமுள்ள எனது 18 வயது மகன் உயிரற்ற நிலையில் தூக்கில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தான். அவனது வாயிலிருந்து நுரை வந்துகொண்டிருந்தது.
பத்து மாதங்கள் சுமந்து பெற்ற தாயால்கூடப் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு எங்களை விட்டுப் பிரிந்துவிட்டான் என் மகன்!
தனது சொந்தத் தம்பியின் உயிரற்ற உடலைக் கடைசியாகப் பார்ப்பதற்குக்கூட, காவல்துறையின் விலங்குகளுடன் எனது மூத்த மகன் வீட்டிற்கு அழைத்து வரப்பட்டான். அந்தக் காட்சியைக் கண்ட அனைவரின் கண்களும் கண்ணீரால் நிரம்பின.
ஒரு பெண்ணைக் காதலித்ததற்காகத் தனது அண்ணனைத் தாக்கி, சிறையில் அடைத்ததால் ஏற்பட்ட மனவேதனையே எனது மகனின் உயிரிழப்புக்குக் காரணம் என்று நான் நம்புகிறேன்.
அவன் மிகவும் அன்புடன் வளர்த்த ‘ரூபி’ என்ற நாய்க்குட்டியை மட்டும் ஒரு அறைக்குள் அடைத்துவைத்த பிறகுதான் அவன் இந்த விபரீத முடிவை எடுத்ததாகத் தெரிகிறது.
காவல்துறை அமைப்பிடம் நான் கேட்க விரும்பும் கேள்விகள்
1. எந்தவொரு புகார் வந்தாலும், அதன் உண்மைத் தன்மையை முழுமையாக விசாரித்த பிறகுதான் காவல்துறையினர் வழக்குப் பதிவு செய்கிறார்களா?
2. இன்னோவா கார் யாருடைய பெயரில் உள்ளது என்பதைக்கூட விசாரிக்காமல், ஒரு புகைப்படத்தை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு இளைஞர்கள் மீது இத்தனை பெரிய குற்றச்சாட்டைச் சுமத்தியது என்ன வகையான நீதி?
3. அந்தப் பெண் தெரிவித்த தங்க நகைகள் மற்றும் பணம் தொடர்பாக ஏதேனும் அறிவியல் பூர்வமான ஆதாரங்களை காவல்துறையினர் சேகரித்தார்களா?
4. மைனரான ஒரு சிறுவனை காவல் நிலையத்தில் வைத்து கொடூரமாகத் தாக்குவதற்கு யார் அதிகாரம் கொடுத்தார்கள்?
5. காவல் நிலையத்திற்கு அழைக்கப்படும் பெற்றோரிடம் எவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற அடிப்படை மரியாதைகூட காவல்துறையினருக்கு இல்லையா?
ஒரு பெண்ணைக் காதலித்ததற்காக எனது ஒரு மகனின் உயிர் பறிபோய்விட்டது; மற்றொரு மகனின் வாழ்க்கையும் சிறைவாசத்தால் சிதைந்துவிட்டது.
இந்தச் சம்பவத்தில் குற்றச்சாட்டுக்கு உள்ளாகியிருக்கும் கொடுங்கல்லூர் காவல் நிலையத்தின் காவல் ஆய்வாளர் பைஜுவுக்கும் உதவி ஆய்வாளர் அதுல் மோகனுக்கும் உரிய விசாரணை நடத்தப்பட்டு, குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டால் சட்டப்படி தண்டனை கிடைக்க வேண்டும்.
எனது குடும்பத்திற்கு நீதி கிடைக்க அனைவரும் ஆதரவளிக்குமாறு ஒரு தந்தையாகக் கண்ணீருடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
— நௌஷாத்
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக